Statek

Wszystko się toczy jakby w kółko

Z górki pod górkę

Uśmiech radości i łzy smutku

Wszak człowiek nie robot a kalejdoskop emocji

Niczym kod dna którego człowiek nie może

Się wyprzeć

Nie pozwól aby przygnębienie obrało kierunek

ku równi pochyłej

Bo na tym statku to Ty decydujesz co i za ile

Kiedy i gdzie bądź jakim kosztem

Pojęcia nie mam dokąd płyniemy ale nic

nie zabierze Wam tego co macie w głowach oprócz

że to piękna przygoda

Nie bądź jak rozbitek bo tak najwygodniej

Dobieraj przychylnych ludzi bo z nimi choćby na koniec świata

Zwłaszcza gdy nadejdzie taka potrzeba

Bo wszystko powoli się psuję

Od wartości po społeczeństwo

Podzielone na pół

Sam nie podzielam większości co się odbywa

Ale jakoś siłą rzeczy się udzielam

Choć wcale nie muszę

Ale w głębi duszy wierzę że choć jednej osobie

Te treści przypadną do gustu nie z przymusu.