stokroć

niewinność schowała pomiędzy stronami,

to było tak dawno...

a teraz odrywa białe płatki, rozdziera białe płatki.

w myśli.

w mowie.

w sercu.

prószyło przez chwilę, zmarzły jej policzki i dłonie.

nadzieję schowała pomiędzy stronami, pozostałe listki zagubiły się gdzieś po drodze.

stokroć
Autor: Roma
Czytano 143 razy
Data dodania: 09.02.2025

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 6

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (8)

  • Wianeczek rok temu
    Lubiłam znajdować wysuszone kwiaty w książkach, była taka jedna biblioteczka u mich dziadków. Zachowywały kolory.
    Tak sobie myślę o stokrotkach, kiedy ten wiersz czytam i ten zabawny rytułał, tak albo nie. 😁
  • Roma rok temu
    Ja też :) Tak sobie wspominam te wszystkie wróżby, które się robiło za dzieciaka, na przykład jak się wyrywało babkę i ile nitek, tyle dzieci.
    Dziękuję za komentarz :)
  • piliery rok temu
    Bardzo lirycznie. Piękna miniaturka.
  • Roma rok temu
    Pięknie dziękuję :)
  • paluszki z paczuszki rok temu
    Ładnie, jakby Wiosna się budziła ze snu.
  • Roma rok temu
    Cieszę się, że Ci się podoba i dziękuję za komentarz :)
  • Grafomanka rok temu
    Bardzo smutny wydźwięk... utracona niewinność rozdzierana po kawałku przez życie, wszechogarniające poczucie zimna i resztki nadziei - jakby ostatnie, co pozostało, bo reszta zgubiła się po drodze...

    Ślicznie Roma...
  • Roma rok temu
    Bardzo Ci dziękuję za ten komentarz i za to, że rozumiesz.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania