Stół
Wspólny obiad
nowy obrus,
twarda pięść bez zahamowań.
Mleko rozlane
rysunki dzieci,
polnych kwiatów bukiet.
Zmęczone dłonie
kilka łez nad losem,
wzrok psa zbitego.
Ręczne robótki
flaszka gorzałki,
plecy wygięte w rozkoszy.
Wspólny obiad
nowy obrus,
twarda pięść bez zahamowań.
Mleko rozlane
rysunki dzieci,
polnych kwiatów bukiet.
Zmęczone dłonie
kilka łez nad losem,
wzrok psa zbitego.
Ręczne robótki
flaszka gorzałki,
plecy wygięte w rozkoszy.
Komentarze (20)
Podoba mi się ten telegraficzny skrót. Prozaiczne życia, jak kolejne klatki filmu. Bardzo zwykłe, bardzo szare, zwyczajnie brutalne. Pięc, nie mogę inaczej
Niechcący stuknęła mi się czwórka, przepraszam.
Adam T Dziękuję i pozdrawiam ;)
Stół i rzeczy które na nim się dzieją. Taka zwyczajna opowieść. Pozdrawiam ciepło 5
Dziękuję ;)
stół jest meblem szczególnym i bardzo symbolicznym. taki trochę czarno-biały obraz, chociaż są polne kwiaty, to jednak koloru brakuje.
Tak, chrum, brakuje. Pozdrawiam.
Stół to najpiękniejsze miejsce w naszym domu. Często tego nie dostrzegamy. Szkoda. 5
Masz rację, ale miejmy nadzieję,że nie wszyscy. Dziękuję ;)
Ej, wiesz co?
Popraw kilka łez na losem na nad .Całość oceniam na 5
Dziękuję ;)
Stół to taki symbol rodzinności, tutaj jednak jest trochę jakby patologicznie. Cóż, są i takie rodziny. Podoba mi się forma, minimum słów, maks treści. 5
Dziękuję, pozdrawiam. ;)
Ten wiersz kojarzy mi się z Herbertem a dokładnie z wierszem "Stołek". Dla mnie 5! Dom bez stołu to nie jest dom :)
Dziękuję, pozdrawiam ;)
Ja bym przy tym stole i obiedzie łzy rozlał nie nad "losem" lecz nad sosem. Tak jakoś mi pasuje, ale piąteczka
Dziękuję za komentarz ;)
Wspólny obiad
nowy obrus,
twarda pięść bez zahamowań.
Jo-anka, początek jak najbardziej, ale dalej poszłaś na łatwiznę. Wiesz o tym, prawda?
Pozdrawiam.elka.
Musiałabym zapytać siebie z przed lat 20... Mogłam zmienić, ,,na teraz'', ale to już inne emocje. Dziękuję za odwiedziny Elu.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania