Stos emocji

Gdy emocji jest już za dużo

i serce nie mieści ich w sobie,

łzy spadają jak deszcz bez pytania

albo słowa rwą się na kartkę,

jakby papier był jedynym,

który uniesie ten ciężar

Bo płacz to nie słabość

to oddech duszy.

A słowa, nawet te nieporadne,

są mostem między bólem

a ulgą

Piszesz, bo czujesz

Czujesz, bo żyjesz

I w tym chaosie łez i liter

rodzi się coś cichego, prawdziwego

Twoja siła,

która nie krzyczy

ale trwa