Strach

A kiedy już wszystko przeminie

i będę biegał

na boso

Gdy będę śpiewał dziewczynie

że suknie

za rogiem już niosą

Gdy z pełnej piersi zaczerpnę

nie spoglądając

przez ramię

Odkleję każdy z mych plastrów

odkryję

każde me znamię

I kiedy płynnie obnażę

w cieniu

świecące me cechy

Gdy w rozświetlonym teatrze

twarzą

wybiegnę na dechy

I pod stopami rozmarzę

w słońca kolorach

piach

Za życia

na śmierć go skażę

pokonam

strach