Struna poszarpana przez kwadranse

Nie lubię poniedziałków, zwłaszcza dzisiejszego.

Do północy zostało piętnaście kwadransów.

Na liryzm się nie zbiera, gdy przecieram oczy,

porażona odłamkiem seryjnych niuansów.

W obronie wzrok wyostrzam,

sama znowu ostra.

I oschła, i jak struna, i jak nie kobieta,

bo kobieta jest wiotka, a ja... Taka - nie tak.

Do jutra może zmięknę, ocieplę się, zgłaszczę...

Kwadranse do północy... Ogrzeję się. Płaszczem.

Komentarze (10)

zingara pół roku temu

Ostatni wers jest piękny i pełen nadziei. To mały, ale ważny akt samoopieki, który pokazuje, że jutro może być lepiej.

TseCylia pół roku temu

Dzieki, Ewa.

Grafomanka pół roku temu

Kiedyś zazdrościłam facetom, że mogą istnieć z całą masą swoich niedoskonałości, słabości itd. i nikt się temu nie dziwi, nie rozdziera szat, a kobiety dosyć często muszą zakładać spodnie, żeby dać radę wszystkiemu. I tylko w wolnych chwilach, w oderwaniu od walki o przetrwanie, zakładają szpilki i małą czarną, żeby przypomnieć sobie, kim tak naprawdę są...

Jakoś tak mnie naszło przy czytaniu...

TseCylia pół roku temu

Nie będę zaprzeczała, że dużo w tym racji.
Dziękuję

Grisza pół roku temu

Może i tak, ale nam z kolei nie wolno, a przynajmniej nie wypada, wiecznie narzekać, marudzić, skarżyć się...

TseCylia pół roku temu

Grisza , teoretycznie tak:)

andrew24 pół roku temu

...
zobaczyć siebie
we właściwym świetle
...
Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

TseCylia pół roku temu

Pozdrawiam wzajemnie, andrew. Miłego

Marzena pół roku temu

Seryjne niuansy. To prawda. Gdyby istniały tylko w poniedziałki byłabym szczęśliwa ale nie, następny dzień i następny... Bardzo lekkie i - Taka nie tak - taka jak kobieta

TseCylia pół roku temu

Niuanse chodzą stadami. No cóż, prawo serii.
Dzięki bardzo i pozdrawiam.

Struna poszarpana przez kwadranse

Komentarze (10)

Napisz komentarz