Studnia łez

Jak głęboka musi być studnia,

Która pomieści łzy całego świata,

Gdy po twarzach milionów ludzi

Ich strumień płynie każdego dnia.

*-*

Codziennie płyną łzy: szczęścia, radości,

Okraszone słodyczą, dodające sił.

A w chwilach tragicznych zdarzeń,

Łzy rozpaczy i bezsilności, pełne goryczy

Sprawiają, że tak trudno żyć.

*-*

Płaczemy szczęśliwi, gdy bierzemy ślub,

Gdy rodzą się nam zdrowe dzieci

I gdy wychodzimy zwycięsko z wielu prób

Odnosząc życiowe sukcesy.

*-*

Rozpacz i bezsilność towarzyszą nam także,

Są ponurą częścią życia każdego z nas,

Gdy żegnamy naszych najbliższych na zawsze,

Gdy chorujemy i doznajemy istotnych strat.

*-*

W historii świata płakały i płaczą całe narody,

Dotknięte zmorą wojen, klęsk żywiołowych,

Braku domów i ustawicznego głodu.

*-*

To sprawia, że studnia łez nie może mieć dna,

Ludzkie łzy płynące nieprzerwanym strumieniem

Zasilają ją każdego dnia.