Styczeń, roku w którym wszystko się zaczęło. Ponownie

Wybrałaś ciszę.

Ze wszystkich dostępnych stanów skupienia,

twoja jest płynność,

twój żywioł, to drzewo.

Zatrzymujesz się przy nim, żeby dotknąć kory,

policzyć liście, jak żebra i kręgi w pszenicy.

Lecz nie ma w tym ciebie.

Utkałaś sobie welon z babiego lata,

zrobiłaś wianek z orzechów, żołędzi

i kilku niezadanych pytań,

które boisz się wymówić na głos,

więc wybierasz ciszę i udajesz szczęście,

ale nie ma w tym ciebie.

I nigdy nie bedzie.

.

.

.

Z cyklu: Kwietnie