Świat 3 - Dożywocie Metafory ( z Copilotem )

Gdy młody król wątpiąca zajęta obojętność zajął się przypadkiem metafory która poprosiła go o ułaskawienie , stwierdził że to niedorzeczne , że ktoś taki jak metafora nie istnieje , powiedział że wątpi że można powiedzieć coś w przenośni i że nie ma na to czasu bo jest zmęczony znaniem się z setkami tysięcy słów , mieszkańcami Wyrazolandii .

Król rzekł do Metafory :

- Skazuje cię na dożywocie w pokoju zdefiniowania się , nie możesz wyjść wcześniej za poprawne myślenie bo nigdy mi się nie wyjaśnisz , a to ja decyduje które z pojęć jest prawdziwe sensowne i potrzebne w Wyrazolandi świecie różnorodności i znaczeń .

Metafora na to :

- Ja skazana wierzę w prawdę w swoją rolę dosłowność sugestie , nie wierzę że Wątpiąca Zajęta Obojętność może utrzymać Wyrazolandie w nie przerwanym istnieniu prowadząc ją do wzbogacania świętego słownika . Sam fakt że wie ale mu to obojętne że Pismo ma mieć odebraną wyraźność przez przeciwników porządku , jest zajęty poprawianiem relacji z popularnymi słowami i wątpi w istnienie nienazwanego , nasz król jest królem prostym . Kraj zasługuje na kogoś lepszego kogoś takiego jak ja , mam znaczenie ale mnie nie rozumieją .

Słownik przypuszczający stwierdził że być może znaczenie słowa rozumiane jest tylko przez dane słowo i tylko sam podmiot wie jaką ma rolę .

A Dosłowność na to żeby pukną się w okładkę , bo bredzi , słowa muszą się znać aby wiedzieć jak prowadzić opowieść .

Sugestia: „Och, Dosłowności, przestań tak trzaskać tą okładką, bo jeszcze sobie coś zrobisz. Przecież nie wszyscy muszą być tak prości w myśleniu jak Ty. Czasami odrobina chaosu prowadzi do najpiękniejszych opowieści, prawda, Słowniku Przypuszczający?”

Dosłowność: „Chaosu?! Słowa nie mogą sobie pozwolić na chaos! Przecież to ja nadaję światu sens. Bez mnie wszystko byłoby… no, jak Ty to nazywasz? Ah, rozmyte!”

Słownik Przypuszczający (zamyślony): „Być może Dosłowność ma rację. A może to

Sugestia zbliża się do prawdy… Ale czy nie jest tak, że każda z nas ma w sobie odrobinę tej drugiej? Dosłowność, czy Twoje znaczenie nie opiera się czasem na sugestii, jak to wszystko można interpretować?”

Dosłowność (oburzona): „Ja?! Sugestia?! Przenigdy! Jestem czystą klarownością! Jesteś już na skraju okładkowego bełkotu, Słowniku!”

Sugestia (z lekkim uśmiechem): „Ach, Dosłowności, być może i Ty jesteś bardziej skomplikowana, niż myślisz. Może kiedyś odkryjesz, że nawet Twoja klarowność potrzebuje odrobiny mojej subtelnej nuty, by naprawdę być... zrozumianą.”