świat na łodyżce
daj mi świat
prawdziwy więc słodko-gorzki
balansujący pomiędzy otchłanią a niebem
bóle i ukojenia
poranny blask i wieczorną szarość
sól cukier i pieprz
wybiorę dobrze lub chybię
na jutro a może na koniec
różany płatek
ewentualnie kolec
Komentarze (17)
daj mi świat
prawdziwy
słodko-gorzki
balansujący
między otchłanią
a niebem
bóle i ukojenia
poranny blask
wieczorną szarość
sól cukier
i pieprz
wybiorę dobrze
lub chybię
na jutro
na koniec
różany płatek
ewentualnie kolec
Proponujesz inną weryfikację?
Tytuł przypomina, jak kruche jest życie i jak łatwo o osobisty jego koniec, koniec świata.
Dzięki. Cóż, tak właśnie jest...
Chcicałam Ci coś napisać i nagle okazało się, że nie mam nic do powiedzenia, bo wiersz mówi sam za siebie. To sobie w nim posiedzę i wrócę jeszcze parę razy.
Coś mnie w nim mocno poruszyło taką prawdą. Taką po prostu.
Dzięki. Miło mi :-)
daj bóle i ukojenia - tak czytam. Świetny wiersz z dobrym tytułem.
Powtórzenie"daj", nie wiem, czy coś wniesie. Ale dzięki za sugestię.
TseCylia↔Ładnie i tak... jak to w życiu. Różany świat jakby. Każdy z nas na łodyżce. A ich wytrzymałość, różna.
Jest też pewna klamra spinająca początek i koniec↔słodko-gorzki / płatek-kolec.
To jeno sugestia subiektywna:
daj mi świat prawdziwy
słodko-gorzki↔bez: więc
ból i ukojenie→bardziej pasi do następnych wersów
Pozdrawiam:)↔%
Niech zostanie tak jak jest. Nie wiem czy chcę coś tutaj zmieniać.
Dziękuję bardzo. :-)
Piękny tekst, Tsecylio.
Dzięki :-)
Jest świetny w swej prostocie.
Prostych słowach, prostych frazach, bez udziwnień i karkołomnych metafor.
Dzięki :-)
TseCylia↔Tytuł mnie zaintrygował. Bardzo na tak. Wiele tu... choć niewiele słów.
A szczególnie ostatnie wersy:)↔Pozdrawiam:)
P.S→Aż zapomniałem, że już kiedyś zostawiłem komentarz:)
Dekaos Dondi byłeś tu, byłeś. Ale dziękuję za ponowne czytanie 😊
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania