ŚWIATEŁKO

* * *

Coś tętni, łomocze szalenie

czuję w skroniach krwi uderzenia.

Aparat tlenowy podłączony

podaje powietrze świeże.

* *

Nagle zimno mnie owiewa

- odbywa się sali wietrzenie.

A mnie ogarnia wspomnienie,

jak na Trzy Korony wchodziłem

* *

Owiewa mnie wiatr szalony,

lodowaty, z północnej strony.

Muszę się mocno grani trzymać,

by na słabych nogach ustać.

* *

A gdyby tak w dół skoczyć?

Rozwinąć skrzydła szeroko,

wolno na nizinę opaść,

na kwietne łąki w dolinie?

* *

Raptem, czuję serca migotanie.

Robi się ciemno, wstrząsają dreszcze.

Widzę długi , mroczny tunel,

na końcu światło gasnące.

* * *

Dokąd zaprowadzi? Nie wiem.

Jeśli powrócę - opowiem.

29.03.2026 r.