Światło

Zrodzeni ze światła, światłem błyszczymy,

Z tęczy tunelu wychodzimy.

Energia roznosi pola słoneczne,

Nasz czas by trwać w mocy miłości.

Ukochaj w sobie cząstka zła jego,

Uszanuj swoje dziecięce ego.

Czas jest, by kroczyć drogą spokoju,

Na nowo stanąć w barwionym przejściu.

Światło
Autor: Martyna
Czytano 144 razy
Data dodania: 22.06.2024

Średnia ocena: 2.3  Głosów: 3

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (5)

  • ireneo dwa lata temu
    Stawać w przejściu ..., a po co je blokować. I to nieszczęsne ja, jak mawiali starożytni Rosjanie - ego. Apel.o szanowanie swojego dziecięcego ja!? To chyba bez sensu, bo możnaby do dziecka jako że ten wyróżnik osobowości z wiekiem się zmienia.
    A jeśli tak ogólnie, to dlaczego nie szanować ego innych dzieci na tej pokojowej drodze. Światło to tu raczej nie ma.
  • Martyna dwa lata temu
    Pisząc dwa ostanie wersy miałam na myśli stanąć na chwile, stanąć na nowo na drodze życia. Natomiast barwne przejście dla mnie oznacza nowe możliwości. Dodatkowo wers piaty i szósty dla mnie zachęca do pokonywania zła, które w nas drzemie, jak i akceptacji naszego wnętrza. Generalnie wiersz został napisany, aby wzbudzić refleksje na temat siły, miłości i pokonywania trudności w życiu, jak i poszukiwania spokoju i równowagi wewnętrznej. Jestem na drodze rozwoju duchowego stąd takie a nie inne przemyślenia. Jednakże, bardzo dziękuje za opinie. Słowa mają wzbudzać emocje, każdy z nas jest wyjątkowy, więc nie możemy interpretować utworów w jednakowy sposób.
  • Amnezja Wsteczna dwa lata temu
    Rozumiem, o co Ci chodziło, ale wykonanie jest słabe. Oklepane metafory i moralizatorski ton, brak subtelności.
  • Martyna dwa lata temu
    Dziękuje za opinie ;)
  • darjim dwa lata temu
    Jest ok.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania