Świetlik
Noc rozlała czarną ciszę,
księżyc zasnął pośród chmur,
świetlik błądzi w łąk rozkwicie,
latarenką pośród pól.
światełeczko takie nikłe,
nie wiadomo gdzie ma dom.
Wieczór śpiewa: "już przywykłem,
że rozświetla gęsty mrok".
Czy to gwiazdka spadła z nieba,
a skrzydełka dał jej wiatr?
Tak niewiele mu potrzeba,
by ciemnościom duszę skraść.
Wciąż potyka się o kwiaty-
jakże słodko światłem być,
zasłuchanym w pieśń cykady
aż po serca blady świt.
Komentarze (12)
Piękne . Drobna korekta "pieśń cykady"
Bardzo dziękuję.
To piękne rymy i dla mnie pięć.
Barmaria ojej jak miło.
Marabut ależ proszę
Marabut Nie wiem czy zasłużyłam.
Dziękuję za przeczytanie opinię i korektę.
Bardzo ładnie
Bardzo dziękuję
Miło i lekko się czyta.
Bardzo dziękuję.
''Barmaria 10 dni temu
Piękne . Drobna korekta "pieśń cykady"
Marabut 10 dni temu
Bardzo dziękuję.''
Marabut, Ty Cykado jedna, wpadłeś jak śliweczka w kompocik... w zestawieniu z tym tekstem pt. ''Cykada'' można oszaleć... ze śmiechu.
Jak to broni swoich wierszyków, jak to walczy... po trupach do celu. A Ty łobuzie jeden!!!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania