Synchronicznie

zatrzymajmy się

na przecięciu spojrzenia

tam gdzie utknęła niepewność

że po co

nie należy

w pól kroku

byle synchronicznie

zgubmy razem prędkość

kiedy codzienność przyspiesza

w zgięciu łokcia

w kropli potu

tam gdzie rodzi się gęsia skórka

gdziekolwiek

tam gdzie chcesz

nie potrzeba nam wielkich słów

byle w jednej sekundzie

uderzać pięścią w stół