synkretycznie

skądinąd fabułą - jesteśmy.

tak czasem jak miejscem,

wątkami. głównie pobocznie,

o siebie

i razem,

wciąż pierwszym, na stałe.

skądinąd narracją - bywamy,

z ust trzecich, co eksploatują

nas w wiersze, z nas, z naszej prozy

byś wiedział co czułam się czując,

by wiedzieć jak czułeś się czując.

ja czytam wiersze, ich prozę

i w prozie liryczność znajduję

(skądinąd, tak stać się może),

jej rytm, za środkiem środek.

go czuję - to ciebie czuję.

i czuję się. jak? w wiersz to ujmę.

(skądinąd, inaczej nie umiem.)