Szara gęś

Polskę ciągle ma na ustach,

gębę wciąż Polską wyciera!

Z ważkich słów - fraza pusta,

z których sączy ton klakiera:

"Bacznie strzegę naszą ziemię;

po wsze czasy tu nie stanie

żadne inne wrogie plemię

usłyszawszy me przesłanie!

Sławię opór, znój, krwawicę

i heroizm ducha przodków.

Gdy wytropię targowicę

urwę zdrajcy łeb w zarodku!

I pod ogniem wrogów wielu

żaden ciała, duszy ból

nie odwiedzie mnie od celu

bym miał strzec tej ziemi sól!"

... gdy na pamięć się nauczył

takich słów oraz sentencji,

z nową wiarą w tłumy ruszył

pełen nowych... kompetencji.

Fartem prezydentem został.

Los dał ziarno ślepej kurze.

Nie miał szans, ale sprostał,

wygrywając w drugiej turze.

Wcześniej zmienił dres na frak,

lagę schował do drewutni.

Zły od Boga to był znak -

dał początek nowych kłótni.

Mówi, że: po pierwsze Polski

sukces ma za rację stanu.

Lecz z posługi płyną wnioski,

że nas śle do Bantustanu...

Wielki z niego pan, jak sądzi;

kręcić rządu sterem się stara.

Irytując ciągle, wetem rządzi,

pióra stroszy, lecz gęś... szara.

Po co Bóg nam jego zesłał?!

Prestiż kraju już wykpiony,

kiedy kibol na piedestał,

w rangę wodza podniesiony.

Kto ma mordobicia w lesie

za szlachetne wersje sportu,

ten kibolski wzorzec niesie

w rządy z ław podłego sortu...

W tym ambaras jest zaklęty,

by ci, co owe wzorce mają,

pojęli, że dzierżą wciśnięty...

rozum tam, gdzie...kura jajo!

Pisać będą o tym wieszcze,

że on był także bramkarzem!

Jakie Boże ześlesz jeszcze,

na nas plagi innym razem?

I nie bronił rzutów, strzałów

a na bramce w klubie stał!

Nie ma w tym więc ideałów,

jakby w sporcie udział miał...

W księgach będą zakonnicy

pisać, że on miał ten feler.

W nowych erach spowiednicy

będą czytać jak bestseller...

Co to Boże będzie znaczyć?

Czy to pojmie polskie dziecię?

Jakże dzieciom wytłumaczyć,

że prezydent był też cieciem?