Szczyty spopielonych pytań

Kurtyzany zieloną źrenicą

Zgubiłem się w odmętach wspomnień.

Szmaragdowym jadem ogłuszone serce

Duszącym język Twoich słòw pytonem

Myśli moich wodospady nad przepaścią

-wstrzymane gromem wrzasku z okien

Obcych mi już cierni z Twojego ogrodu.

Oprzytomniałem!

W spaceru spokojnego krokach

Z duszą przez ramię przewieszoną strzępem

W pyle obròconych pytań

Na szczytach Himalajòw Twych źrenic zieleni.