Szept

Może mnie znowu pokochasz

W noc tęskną, głuchą i ciemną.

Gdy wracać będziesz ulicą,

Zapłaczesz chwilę nade mną.

Może też kiedyś pomyślisz,

Głupia to pojmiesz naprędce,

Że szczęście Twoje uciekło,

Które już miałaś w swej ręce.

Może poczujesz mój zapach,

Z lękiem wypowiesz myśl wspólną,

Tylko mnie już nie będzie

W tę noc głuchą i smutną.

Znów zwiedzać będziesz bornholmy,

Gdańska mew pełne zatoki,

Norweskie podziwiać fiordy

I szwedzkie nadbrzeżne szopy.

Żyć będziesz z wielkim rozmachem

Świat chłonąć piersią szeroką,

Lecz w ciszy, bardzo dyskretnie,

Łezkę uroni Twe oko.