!Autor: AdelajdaCzytano 406 razyData dodania: 17.01.2017
Średnia ocena: 5.0 Głosów: 3
Zaloguj się, aby ocenić15
Piękny, obrazowy, bardzo przemawiający mimo niewielu słów. To zimno jest odczuwalne. Ode mnie piąteczka. :)
Nie ma to jak nowoczesna poezja.
Przerźliwy portret pogodzenia z bezradnością. Bardzo pięć:)
Oczywiście, przeraźliwy:) Ach, te palce...
Przypomniał mi się Pan ze Szkła z filmu Amelie. Boję się szkła, zwłaszcza potłuczonego. Tych drobinek, które wchodzą pod paznokcie i do oczu. Niepokojący wiersz. 5
Kruchość życia ukazana poprzez szkło... zrobiło mi się zimno.5
i dobrze jednej idiotki mniej
Hahahahahhaha
:-(
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania
Komentarze (9)
Piękny, obrazowy, bardzo przemawiający mimo niewielu słów. To zimno jest odczuwalne. Ode mnie piąteczka. :)
Nie ma to jak nowoczesna poezja.
Przerźliwy portret pogodzenia z bezradnością. Bardzo pięć:)
Oczywiście, przeraźliwy:) Ach, te palce...
Przypomniał mi się Pan ze Szkła z filmu Amelie. Boję się szkła, zwłaszcza potłuczonego. Tych drobinek, które wchodzą pod paznokcie i do oczu. Niepokojący wiersz. 5
Kruchość życia ukazana poprzez szkło... zrobiło mi się zimno.5
i dobrze jednej idiotki mniej
Hahahahahhaha
:-(
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania