Sztuka

Sztuka to szept duszy w ramionach ciszy. Gdy pędzel tańczy, a świat się kołysze. To krzyk bez głosu, co ściany porusza, i łza co spływa po marmurze z duszą.

To dłoń rzeźbiąca, co kamień rozgrzewa, nuta co serce unosi jak drzewa. To wiersz co w cieniu znaczenie odkrywa, i płomień w oku, choć obraz nie żywa.

W niej mieści się wszystko co słowem nie stanie. Ból, zachwyt, tęsknota, nadziei świtanie. Czasem jest lustrem, czasem snem bez treści.

Bo sztuka nie pyta czy może mówić...

Ona po prostu uczy nas czuć i... milczeć

Średnia ocena: 4.7  Głosów: 7

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (7)

  • Lemert 2 miesiące temu
    Piękne
  • Sokrates 2 miesiące temu
    Pięknie to ujęłaś w słowa
  • Wiosna 2 miesiące temu
    Rzadko coś tak pięknego i mądrego można tutaj przeczytać. Super!
  • Wiosna 2 miesiące temu
    Szukałam innych Twoich wierszy, ale chyba ten jest pierwszy.
  • ZuzaPisze 2 miesiące temu
    Narazie to pierwszy, ale spokojnie będzie więcej
  • Hubert Marianowicz 2 miesiące temu
    Ciekawe i mądre przemyślenia :) Pozdrawiam i zostawiam ocenę 5. Powodzenia!
  • ZuzaPisze 2 miesiące temu
    Dziękuję bardzo i również pozdrawiam 😉

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania