Sztuka
Sztuka to szept duszy w ramionach ciszy. Gdy pędzel tańczy, a świat się kołysze. To krzyk bez głosu, co ściany porusza, i łza co spływa po marmurze z duszą.
To dłoń rzeźbiąca, co kamień rozgrzewa, nuta co serce unosi jak drzewa. To wiersz co w cieniu znaczenie odkrywa, i płomień w oku, choć obraz nie żywa.
W niej mieści się wszystko co słowem nie stanie. Ból, zachwyt, tęsknota, nadziei świtanie. Czasem jest lustrem, czasem snem bez treści.
Bo sztuka nie pyta czy może mówić...
Ona po prostu uczy nas czuć i... milczeć
Komentarze (7)
Piękne
Pięknie to ujęłaś w słowa
Rzadko coś tak pięknego i mądrego można tutaj przeczytać. Super!
Szukałam innych Twoich wierszy, ale chyba ten jest pierwszy.
Narazie to pierwszy, ale spokojnie będzie więcej
Ciekawe i mądre przemyślenia :) Pozdrawiam i zostawiam ocenę 5. Powodzenia!
Dziękuję bardzo i również pozdrawiam 😉
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania