Sztuka od szczęścia nie pochodzi

Sztuka od szczęścia nigdy nie pochodzi

Człowiek człowieka zawsze zawodzi

Ni świat nie pociąga, ni nie zachwyca

A Życie co dobre zabiera - nie nasyca

Lęk w żołądku narasta po brzegi

A serce pokryte w jakieś ciężkie śniegi

Co tu począć - odpowiedzi by się chciało

Lecz tylko trwać- tyle zostało