szumieniem
ㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤ
jak brzozy tuliłaś,
jak w sobie świat nasz maleńki...
spacerem nad pusty staw, w deszczu
z nieba rozbicia.
ㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤ
i gdy mi życie wirowało
jak noski klonowe na wietrze...
dziś odrywaniem, za razem raz,
ㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤ
z twoim
w moim uśmiechu.
ㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤ
spamiętać.
Komentarze (4)
Podoba się, taki chyba osobisty.
Tak, osobisty i ważny. Dziękuję.
Ktoś blisko. Ładnie.
Blisko, dziękuję.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania