szumieniem

ㅤㅤㅤ

ㅤㅤㅤ

jak brzozy tuliłaś,

jak w sobie świat nasz maleńki...

spacerem nad pusty staw, w deszczu

z nieba rozbicia.

ㅤㅤㅤ

ㅤㅤㅤ

i gdy mi życie wirowało

jak noski klonowe na wietrze...

dziś odrywaniem, za razem raz,

ㅤㅤㅤ

ㅤㅤㅤ

z twoim

w moim uśmiechu.

ㅤㅤㅤ

ㅤㅤㅤ

spamiętać.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (4)

  • Lotos

    Podoba się, taki chyba osobisty.

  • Roma

    Tak, osobisty i ważny. Dziękuję.

  • JagVetInte

    Ktoś blisko. Ładnie.

  • Roma

    Blisko, dziękuję.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania