T jak…

Komentarze (20)

• 
  Notopech 2 miesiące temu

  Metaforycznie: jest co czytać.
  ''trzydzieści trzy błyski — prawo na burt,'' — czy peelka to policzyła? -:)
  
  Podróże bywają niebezpieczne i przez to męczące.
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Dziękuję za lekturę. Błyski są jak sygnały latarni — impulsy, które każą skręcać bez namysłu. A potem przychodzi zwątpienie.
• 
  Dusza_boli 2 miesiące temu

  Świetne
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Dzięki za przeczytanie i komentarz.
• 
  JagVetInte 2 miesiące temu

  I to mianem na myśli...
  
  Jest super.
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Czyli kurs się zgadza? 😉 Dzięki Jag.
• 
  NinjaC 2 miesiące temu

  Morska metafora bezsenności siada - wyspy ołowianych powiek i kurs na ramiona robią klimat. Liczby hipnotyzują, tylko pilnuj, żeby żeglarskie komendy nie były samą ozdobą ;)
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Tak jest, panie kapitanie! 🙂
  Chciałam, żeby było surowo. Błyski to impulsy, a żeglarska komenda to działanie pod ich wpływem — aż do momentu zwątpienia.
  Dzięki za przeczytanie, uwagi przyjęte.
• 
  Pulinaaa 2 miesiące temu

  ⭐💖⭐💖⭐💖⭐
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Dzięki 🩷
• 
  AlexHalley 2 miesiące temu

  Bardzo dobry tekst!
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Dzięki za przeczytanie i komentarz.
• 
  Pasja 2 miesiące temu

  Buchalteria wpływów i wypływów życia. /trzy, trzydzieści trzy, trzynaście /... i od nowa.
  Pozostaje bezsenność, która zniewala. Jest sterem i okrętem na fali nocy.
  
  Pozdrawiam
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Dziękuję! 😊
  Ładnie to nazwałaś. To trochę buchalteria impulsów — trzy, trzydzieści trzy, trzynaście — aż w końcu zostaje bezsenność, która przejmuje ster.
  A pod spodem płynie tęsknota, jak fala.
  
  Pozdrowionka!
• 
  Wianeczek 2 miesiące temu

  Co znaczą "szarodni"?
• 
  Wianeczek 2 miesiące temu

  Nie lubię czytać bez zrozumienia i dwa razy szarodni płyną.
  Za dużo liczenia, utonęłam.
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Szarodni = takie szare dni bez barwy i początku, trochę bezczas.
  A liczenie to rytm — jak puls. Nie trzeba liczyć, wystarczy poczuć 😉
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  To opowieść o tęsknocie. Takiej, która nie pozwala spać w nocy, a w ciągu dnia zasłania słońce. Czasami znajduje ujście, ale nie umie, lub nie chce w tym wytrwać. Zaklina się, że to już ostatni raz. A potem się powtarza.
  
  Nie bardzo lubię tłumaczyć wiersze, które piszę. Mam wrażenie, że to przeczy idei pisania wierszy.
• 
  Wianeczek 2 miesiące temu

  Mona Najważniejsze jest co Ty w tym zawarłaś, ja nie muszę płynąć z Tobą. 😊
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Wianeczek Dziękuję 🙂

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania