ta jedna przejażdżka

wsiądź cicho bezszelestnie

do mojego dnia

wskazówki zegara zastygły w bezruchu

zmęczony czas nie nadąża ponaglać

minut

stawiam zbyt małe kroki

by dogonić miłość

oddech wtapia się w upał

a strużka potu jak rwący potok

nie wysiadaj kiedy zapadnie wieczór

wtedy chłód dłoni chłodzi najlepiej

zbyt dumne czoło

nie wolno sadzić kwiatów bez wody

jeśli uschną

liście nie wybaczą