Tajemnica poliszynela
„Coco Jambo” leciało w tle, gdy obładowana zakupami po pracy weszłam do domu. Dzisiejszy dzień zaczął się super – ranek był piękny, a Betowen przeskakiwał swoimi śnieżnobiałymi, bernardynimi łapkami po błocie na polnej drodze tak wdzięcznie i ślicznie, że aż miło było patrzeć.
Potem w pracy realizowałam kolejne zlecenia w kamsofcie realizując erp w hurtowych ilościach, przegryzając w biegu kanapkę trzymaną w kieszeni i popijając już dawno zimną kawę. Nawet nie przypuszczałam, co mnie czeka po wyjściu. Idąc objuczona jak wielbłąd – ze stożkową kapustą, czekoladowym mydłem i ciastkami faworkowymi – zaliczyłam serię upadków. Najpierw w kałużę przy aucie wpadły mi listki do prania, później muślinowa pościel zanurzyła się w tej samej wodzie, by na końcu łowić ciastka w egipskich ciemnościach tej cholernej jesiennej zmiany czasu. Dlaczego wszystko wylatuje mi dziś z rąk? Nie mam pojęcia!
Ale i tak najbardziej uśmiałam się na koniec zmiany, kiedy kierownik poprosił:
– Lumi, nie mów nikomu, niech to zostanie między nami, bo sam się z tym źle czuję i muszę to przemyśleć.
A godzinę wcześniej Star powiedziała mi, że... nie może mi powiedzieć tego, co kierownik powiedział jej. Parskając śmiechem, odpowiedziałam:
– Wiesz, kierowniku, jakie to „między nami”, skoro Star wiedziała o tym wcześniej ode mnie!
Wybuchnął głośnym śmiechem. No i jak tu zachować powagę? Heh!Kabaret mam dzień po dniu w pracy .
Komentarze (4)
*****
Miło Cię widzieć 🥰
Lumi Dziękuję .
Grażyna 1❤️
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania