Tajemnice. rozdział 1.

Wracałam z urodzin koleżanki, nie miałam zbytnio kasy na taxi, dlatego zostałam zmuszona przejść pieszo do domu i to na dodatek sama. Było ok 3:00 w nocy, puste ulice rozświetlały tylko latarnie, nie było ani jednej żywej duszy. Moja bujna wyobraźnia zaczeła wariować, ciągle wydawało mi się, że ktoś za mną idzie, dlatego non stop odwracałam się za siebie, nakręcając się jeszcze bardziej. Widziałam tylko mijające zaparkowane samochody, ale i tak postanowiłam przyspieszyć mój chwiejny krok. Wystarczył jeden cichy szelest liści, by moje serce zaczeło jeszcze szybciej bić. Mijając kolejne uliczki, zaczełam nawet sobie nucić, by uciszyć mój strach. Zerwał się mocy wiatr, lecz było tak jakoś przerażająco cicho. Ta cisza wywoływała u mnie gęsią skórkę, chodź nie czułam zimna, w końcu był środek lata. Jakieś dziwne uczucie nakazywało mi się odwrócić. Czułam, że coś jest nie tak. Przerażona stopniowo przekręcałam głowę za siebie, na szczęście nic nie zobaczyłam, poczułam ulgę, w końcu mówi się, że strach ma wielkie oczy. Niestety spokój nie trwał długo. Na końcu ulicy stał mężczyzna ubrany na czarno. Nie było widać dokładnie jego twarzy, przez cień, który na nie go padał. Czułam jego przeszywający wzrok. Przekręcał głowę z jednego barku na drugi, z wymalowanym szyderczym uśmieszkiem na buzi. Wyglądało to tak jak by oglądał mnie z każdej strony i knuł coś w swojej głowie. Ten uśmiech mówił wszystko, napewno nie był przyjazno nastawiony. Mój oddech przyspieszył a serce omal nie wyskoczyło z piersi. Postanowiłam skręcić w inną uliczkę by uniknąć jakiego kolwiek kontaktu z tą osobą. Bałam się panicznie, w głowie zaczeły narastać przerażające myśli. Uciekać czy nie a może zacząć krzyczeć, tylko kto by mnie usłyszał. Gdy tylko zniknełam za budynkiem, zrzuciłam z nóg moje ulubione czerwone szpilki, nawet ich nie podniosłam, biegłam tak szybko jak tylko mogłam. Marzyłam tylko o tym by to wszystko się skończyło, żebym była już w domu. Zdyszana w końcu opadałam z sił, nawet nie wiem ile drogi przebiegłam, cały czas miałam przed oczami tego kolesia. Przez adrenaline, alkohol z moich rzył wyparował, stopy miałam obolałe. Słychać było jakiś głos, ten głos był przeraźliwy, to był śmiech, jego śmiech, tego faceta. Kurwa co on odemnie chce. Nad strachem nie mogłam zapanować to było okropne uczucie. Bez chwili zastanowienia, zaczełam znowu biec, nie czułam już zmięczenia. Słychać było tylko przyśpieszające za mną kroki. Nie dawał za wygraną, doganiał mnie, z przerażenia zaczełam krzyczeć błagawczo, mając nadzieje, że ktoś mnie usłyszy. Poczułam mocne szarpnięcie za włosy, przez co upadłam do tyłu. Stał nademną , uśmiech nie zniknoł mu z twarzy, obserwował mnie. Puls miałam chyba z dwieście uderzeń na sekundę. Nie panowałam już nad swoim organizmem, nie wiedziałam czy płaczę czy może krzyczę.

- Czego odemnie chcesz? Nie mam pieniędzy. Proszę nie rób mi krzywdy.

Milczał spoglądając tylko na mnie. Nie mogłam dopatrzeć się jego twarzy, przez oślepiające światło latarni. Był wysokim umięśnionym brunetem, to jedyne czego mogłam się dopatrzeć. Po paru sekundach milczenia w końcu się odezwał.

- Nie chce twoich pieniędzy.- uśmiech jeszcze bardziej zrobił się szyderczy.

- To czego chcesz ?

- Czegoś zupełnie innego - rozległ się jego śmiech.

- Zrobię wszystko, tylko nie rób mi krzywdy. - zdołałam wydusić przez zaschnięte gardło.

- Hmm.. wszystko ?

Łzy zaczeły spływać lekko po policzku. Udało mi się tylko kiwnąć zatwierdzająco głową.

-Zamknij oczy -szepnął mi do ucha.

Wkonałam jego polecenie, z ogromnym strachem zaczełam powoli zamykać powieki. Nie wiedziałam co on knuje. Jego dłoń delikatnie dotykała mnie po policzku, zjeżdżając po mojej szyji aż do barków. Moje ciało zaczeło drgać z przerazenia, nie mogłam tego powstrzymać.

- ciśśśśś, nie bój się - mamrotał.

Lekko zsuwał moje ramiączka od sukienki, które zaczeły opadać na moje łokcie.

- Nie proszę, nie rób tego. - strumień łez coraz bardziej się powiększał.

- Zamknij się, chyba nie chcesz mnie wkurzyć.

Jego mina zrobiła się ostrzejsza, nawet szyderczy uśmiech znikł.

- Nie powiem nikomu o tobie, tylko proszę puść mnie, chce tylko spokojnie wrócić do domu.

Miałam nadzieję, że moje błagania coś poskótkują . Nic z tego, nawet nie wiem kiedy się zamachnął, poczułam mocne uderzenie w twarz. Krew zaczeła delikatnie wyciekać z mojej dolnej wargi, a mocne pieczenie policzka było nie do zniesienia

- Jeżeli jeszcze raz odezwiesz się nie proszona, uwież mi że cała do domu nie wrócisz.

Postanowiłam się nie przeciwstawiać mu, nie chciałam narazić swojego życia.

- Widzę że zrozumiałaś, grzeczna dziewczynka.

Gdy się nachylił poczułam jego zapach, załam go, ale przez te całe zdarzenie nie mogłam sobie przypomnieć. Jego dłonie zsuneły się pod pośladki, mocnym chwytem podniósł mnie do góry i posadził na murku, aż wydalam z siebie cichy krzyk starchu. Ręką uniósł mój podbródek tak, żebym widziała jak mach palcem wskazującym na znak, że nie wolno mi tego robić. Przełknełam śline, a on się uśmiechną. Widocznie bawi go ta cała sytuacja, w głębi duszy miałam nadzieję, że on tylko tak, ze mną pogrywa. Nadzieja matką głupich.

- Dotknij mnie.

Skierował moją rękę na jego klatkę piersiową. Przez delikatny materiał koszulki wyczułam grubą bliznę na prawej piersi.Jego usta zaczeły delikatnie cmokać mnie po szyji. Z jednej strony bałam się i czułam do siebie obrzydzenie, ale jakąś część mnie jego gra podniecała. Dłonie skierował na moje piersi, które zaczął całować, lizać a nawet podgryzać brodawki, z moich ust wydobyło się ciche jęczenie, nie kontrolowałam tego, nawet w jakimś stopniu przestałam sie bać. Jednym enrgicznym ruchem rozsunął mi nogi, nie opierałam się, nie wiem dlaczego, zawładną mną. Ściskał moje pośładki przysuwając mnie do siebie bliżej, czułam jego nabrziałą męskość, która wbijała się w moje udo. Delikatnie zanurzył palec w moją kobiecość, która byla bardzo wilgotna.

- uuuu chyba komuś się to podoba..

Rumieńce zaczeły się pojawiać na moich policzkach. Z całym impetem wbił się we mnie. Krzyczałam zupełnie się nie kontrolując. Jego ruchy były szybkie, po czym spowalniały i przyspieszały na nowo. Był nachylony, dyszał a ja jęczałam. Trwało to jakiś czas. Czułam jak się zbliża wielki orgazm. Jęczałam coraz bardziej i głośniej, a on dyszał coraz szybciej. Doszliśmy w tym samy czasie. Oparł głowę o moje barki by uspokoić oddech po czym cmoknął mnie w czoło i odsunął się. Byłam wykończona, strachu już wogóle nie czułam, ze zmęczenia osunełam się z murku na ziemię, próbowałam go dostrzec ale on gdzieś zniknął. Z tych wszystkich emocji zemdlałam.

Obudziłam się cała zalana potem. Gdzie ja jestem ? Rozglądam się i widzę mój pokój, byłam ubrana w piżamę. Bożę czy to był tylko sen ? Zsunełam koc i założyłam kapcie. Podeszłam do lustra, w odbiciu nie widziałam żadnych sinaków. Ten sen był taki realny, to pewnie przez ten alkohol. Postanowiłam wziąść prysznic dla odświeżenia. Przechodząc przez przedpokój zauważyłam moje śliczne czerwone szpilki, zaśmiałam się sama do siebie, no tak moja wyobraźnia nigdy nie zawodzi. W łazience napuściłam ciepłej wody, byłam cała obolała, nieźle musiałam się obijać. Zaczełam się rozbierać, sięgnełam z półki szczotkę do włosów, powoli rozczesywałam włosy patrząc się w lustro. Nagle dopadło mnie przerażenie, w odbiciu zobaczyłam napis:

NIEŹLE SIĘ SPISAŁAŚ, GRZECZNA DZIEWCZYNKA.

Podeszłam do lustra bliżej na ustach zobaczyłam strupka na dolnej wardze. Kurwa to nie był sen! Z kąd on wiedział gdzie ja mieszkam? Jak wogólę się tu znalazłam ? i z kąd się wzieły moje buty? Natłok myśłi narastał. Byłam przerażona.

CDN.