Tak było a może jest...

teraz będę bardzo poważna

otóż proszę państwa był u mnie

prawdziwy Mikołaj

miałam wtedy pięć lat

przybył z długą brodą był w kożuchu

na plecach wór pełen prezentów

dostałam różowe kuchenne mebelki

lalkę krakowiankę oraz pomarańcze

jest we wsi dom

drewniany ciepły i przytulny

w pokoju na fotelu bujanym siedzi starsza pani

na ścianie wisi stary brązowy zegar z wahadłem

nad stawem przy którym Dorotka mieszka

gdzie tatarak nenufary cudnie rosną

leżała w białej sukni nastolatka

czarne długie włosy rozrzucone na powierzchni lśniącej wody

tworzyły niesamowitą aureolę

nad tym stawem uśmierciłam

Agnieszkę w opowiadaniu grozy

grała rolę drugoplanową

dźwigała zbyt duży ciężar rodzinny

prawie nikt nie pytał nikt nie słyszał

o dziewczynie w stawie

ta dziewczyna poznała świętego Mikołaja

starszą zasypiającą panią w bujanym fotelu

dom z tajemniczym ściennym zegarem

który dawno temu się spalił

i zimny staw kryjący rodzinną tajemnicę