Tak pragnę

Tak bardzo pragnę

Spojrzeć Ci prosto w twarz,

Usłyszeć – kocham cię.

Drzewo samo, bez światła,

Obumiera powoli.

Co dalej?

Kostur mi daj,

Bym i podparła się,

I odgoniła złe wilki

Co szczerzą zęby w mrokach nocy.

Serce mi daj,

Bym umiała dojrzeć słońca cień.

A żyć daj, póki życie dane jest.

Umrzeć daj

W otuleniu Twoją mocą.

Średnia ocena: 3.8  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • Grafomanka 3 miesiące temu

    Daj, daj, daj... a co peelka da?

    Słaby ten wiersz... ale tu dużo takich, więc i ten się odnajdzie

    Nie oceniam

  • Hanna 3 miesiące temu

    A. Cześć Grafomanka

  • Grafomanka 3 miesiące temu

    A. Cześć Hanna

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania