Tak wyglądała jego kraina
Tak wyglądała jego kraina
Niedaleko miejsca, gdzie lubił przesiadywać, otwierała się przepaść
ekranu telewizora…
Czasami próbował, a w każdym razie myślał, że wyciąga z niej barwne tęcze -
fantazyjne tkaniny kolorów…
Gdyby był obdarzony wyobraźnią, nadałby tapecie w swoim pokoju inną, niecodzienną nazwę...
Coraz rzadziej i tylko wieczorami wyjmował spod łóżka woskowane pudełko chłopięcych snów, a dalej była nieczytelna mapa świata... a może jego pokoju?
I bezsenne wędrówki ulicami miasta bez końca, bez końca...
Komentarze (6)
Tym razem moja krótka refleksja o sobie zapisana w latach dość późnej młodości, ale jeszcze nie tak dojrzałem, żeby nie mieć złudzeń... Marzenia w pełni "rozwijają skrzydła wtedy, kiedy nie mogą zostać zrealizowane"... Z drugiej strony realizacja to droga do utraty wszelkich marzeń i pragnień, a zatem droga donikąd....(?) Może lepiej trzymać pudełko pełne dziecięcych marzeń pod łóżkiem i w myślach odgrywać ich wieczne niespełnienie...(?)
Korekta: nie tak dojrzałej, żeby nie mieć złudzeń...
Na początku pomyślałem, że gdyby na końcu się okazało, iż tekst jest o kocie, byłoby to niesamowite. Uwielbiam pudełka snów, nieczytelne mapy i miasta z ulicami bez końca. Wspaniała miniatura.
Lubię koty - one są takie niezależne i tajemnicze
najpierwsza refleksja: nieczytelna mapa świata, którą jednak kochamy. Nieczytelnie...
***** i pozdr.
Moews, kolejny raz zaprosiłeś mnie swoją publikacją na jesienny spacer myśli z których
będzie... wiosna... DZIĘKI.
I tak spacerujemy przez ogrody, parki, miasta krainy jesieni. Serdecznie Cię pozdrawiam
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania