Taka prawda.

Namieszałeś w mojej głowie.

Sama nie wiem co robię.

Zaginął czas,który połączył nas.

Z odejściem Ciebie.

Me serce wspomnieniem tonie.

 

Te piękne chwile, uciekły gdzieś.

Już ich nie ma i nie będzie o nie!

Byłam taka głupia, by móc Ci zaufać.

Nie ja jedyna co zakochać się chciałam.

Nie ja jedyna co płakać musiałam.

 

Los jednak pokazał.

To prawda być nie mogła.

Ideał, co niby pokochał oraz dziewczyna co pokochać mogła.

Średnia ocena: 0.0  Głosów: 0

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Zagubiona 29.08.2016
    Witaj, kochana. Wiersz krótki, czyta się go dość płynnie. Po przecinku stawiamy spację.
    " Zaginął czas,(spacja) który połączył nas. "
    Na początku były rymy, później ich nie było.
    " To prawda być nie (mogła).
    Ideał, co niby pokochał oraz dziewczyna co pokochać (mogła). " - Dwa słowa mogła, tak blisko siebie, według mnie to nieładnie brzmi.
    Co do treści, podoba mi się ale nie porwał mnie jakoś specjalnie. Dla mnie treść jest taka tajemnicza, nostalgiczna. Nie potrafię jej opisać, zabrakło mi słów. :-/ Pozostawiam bez oceny, ponieważ kompletnie nie wiem jaką zostawić. Pozdrawiam i życzę weny :*
  • Fikuśna123 29.08.2016
    No właśnie z tą spacją, nie chcę się usprawiedliwiać,ale gdy piszę jakiś wiersz to stawiam tą spację po przecinku i widać że jest ona użyta,ale gdy dodaję to już tej spacji nie ma :-\ więc nie wiem o co chodzi.Również pozdrawiam :*

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania