Talent

Czym jest talent dla człowieka

To jak dla oka powieka

Bez niego ani rusz

Chyba żeby skoczyć w busz

I zostać zwierzęciem

Prawdziwym beztalenciem

Taką kozą zjadającą puszki

Lub robakiem wyglądającym z gruszki

 

Lecz ty talent posiadasz

Nawet jeśli głupoty gadasz

Mniejszy lub większy

Wyjątkowy, najdziwniejszy

Czasem mieni się setką kolorów

Czasem ucieka do ciemnych borów

Głęboko ukryty

Na duszy wyryty

 

Jaki jest twój dar?

Maże to dobrej zupy gar,

Lub talent do pisania

Może do klocków składania

Albo jesteś królem oszustwa

Może jesteś głosem pospólstwa

Czy grasz na nerwach śmiało

Może na pięści nie raz się wygrało?

Albo mieczem sprawnie władasz

Może małe ryby badasz?

 

Sam mi powiedz lub pokaż

Na oczach wszystkich się wykaż

 

A mój talent?

Powiem wam w sekrecie

Jest rzadki

Bowiem przyszywam do życia kolorowe łatki

Czerwone, niebieskie, zielone

Po równi żalem i szczęściem wypełnione

Szare płótno życia

Przeszywam kolorami bycia

Bo z tego poeta żyje

Kolorowe życie szyje

Średnia ocena: 0.0  Głosów: 0

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (4)

  • rubio 31.05.2018
    Jeśli wrzucasz więcej, niż dwa teksty dziennie, to te nadprogramowe nie pojawiają się na głównej, więc liczba ich wyświetleń drastycznie spadnie - taka informacja, może się przyda.
    a co do tekstu, no... rymowanka taka...
  • Canulas 31.05.2018
    Ni mam zdania, Kapeluszniku. Nooo, rymowanka.
    Jedni lubię, inni mniej. Jest miejsce i na takie rzeczy.
    Pozdroxix
  • puszczyk 31.05.2018
    Daaaaleka droga przed Tobą.
    Jest jakiś potencjał.
    Nieźle konstruujesz wiersz i dobrze rytmizujesz.
    Ale rymy... toporne i częstochowskie.
    I sposób obróbki myśli przewodniej...
    Chciałeś rozbawić, czy tu na poważnie?
    Bo się z tekstu nie da tego ustalić.
  • Kapelusznik 01.06.2018
    Pisałem go w I klasie gimnazjum. Wstawiłem dla jaj. Ten wiersz to początki mojej poetyckiej kariery
    I jak najbardziej rymowanka
    I taka miała być

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania