Talent
Czym jest talent dla człowieka
To jak dla oka powieka
Bez niego ani rusz
Chyba żeby skoczyć w busz
I zostać zwierzęciem
Prawdziwym beztalenciem
Taką kozą zjadającą puszki
Lub robakiem wyglądającym z gruszki
Lecz ty talent posiadasz
Nawet jeśli głupoty gadasz
Mniejszy lub większy
Wyjątkowy, najdziwniejszy
Czasem mieni się setką kolorów
Czasem ucieka do ciemnych borów
Głęboko ukryty
Na duszy wyryty
Jaki jest twój dar?
Maże to dobrej zupy gar,
Lub talent do pisania
Może do klocków składania
Albo jesteś królem oszustwa
Może jesteś głosem pospólstwa
Czy grasz na nerwach śmiało
Może na pięści nie raz się wygrało?
Albo mieczem sprawnie władasz
Może małe ryby badasz?
Sam mi powiedz lub pokaż
Na oczach wszystkich się wykaż
A mój talent?
Powiem wam w sekrecie
Jest rzadki
Bowiem przyszywam do życia kolorowe łatki
Czerwone, niebieskie, zielone
Po równi żalem i szczęściem wypełnione
Szare płótno życia
Przeszywam kolorami bycia
Bo z tego poeta żyje
Kolorowe życie szyje
Komentarze (4)
a co do tekstu, no... rymowanka taka...
Jedni lubię, inni mniej. Jest miejsce i na takie rzeczy.
Pozdroxix
Jest jakiś potencjał.
Nieźle konstruujesz wiersz i dobrze rytmizujesz.
Ale rymy... toporne i częstochowskie.
I sposób obróbki myśli przewodniej...
Chciałeś rozbawić, czy tu na poważnie?
Bo się z tekstu nie da tego ustalić.
I jak najbardziej rymowanka
I taka miała być
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania