Tam ponad niebiem.

Tam ponad niebem pełnym gwiazd

Na jednej z wielu małych planet

Żył chłopiec co zawstydził nas.

Bo on miłością szczerą, miłością dziecięcą

Obdarzył kapryśny róży kwiat.

Lecz któregoś dnia i on

Zamarzyłby sprawdzić,

Czy jest coś więcej poza tym jego małym światem?

Więc wyruszył w podróż,

Która, zmieniła jego i nasz świat.

Powędrował, tam gdzie w jednej chwili

Latarnia gaśnie, i zapala się.

A potem trafił, na nasz świat niesprawiedliwy

Co zranił go, i po mógł mu

Zrozumieć, jak mocno kocha

Swój róży kwiat.

Lecz tu na naszej Ziemi

Poznał, czym przyjaźń jest,

Bo zyskać sobie przychylność lisa

Nie tak łatwo jest.

A potem stąpał po ciepłym piachu pustyni

I nam dorosłym chciał pokazać

Wyobraźni świat.

A jak myśmy mu za to się odwdzięczyli?

Los prowadził go tam,

Gdzie był więcej niż jeden róży kwiat.

A to dało mi wiarę, że ta róża to właśnie ta

Dla której gotów poświęcić był

Resztkę swojego nowo nabytego

Ziemskiego Ja.