TARGI Z ŁATWIZNĄ

Współczesnym być, nie znaczy - bezkrytycznym entuzjastą.

Kto w dzisiejszych czasach czyta poezję Leśmiana, Tuwima, Słonimskiego, idzie za trudną myślą Norwida, wie cokolwiek o Wyspiańskim, kto dla przyjemności chodzi do teatru na komedie Fredry, pamięta o Herbercie, o kimkolwiek z długiej listy mistrzów barwnego słowa?

Chodzenie do teatru, czytanie, umiejętność mówienia na temat i w ogóle – bycie za pan brat z ogładą, ze znajomością ludzkiego dorobku, są to teraz przymioty spotykane nieczęsto. Raczej wstydliwe są, bo w czasach obecnych, nastawionych na zdobywanie kasy, nie uchodzi mózgochłonne zajmowanie się „nudziarstwem i głupotami”.

Jednakże czasy te nie potrwają zbyt długo i wkrótce do społecznych łask wróci rozsądek. A rozsądek, to wychowanie, to osobiste dawanie przykładu, jak żyć i mówienie, co w tym ulotnym życiu jest ważne; dziecko zarażone bakcylem niepowierzchownej wiedzy, trawione gorączką ciekawości, zżerane obsesyjną chęcią poznania świata, kultury, geografii, zrozumienia osiągnięć nie tylko swojego kraju, ale i innych, sąsiednich, czy bardzo odległych, to nasza przyszłość.

Nieprzypadkowo dzieje się tak, że istnieją zawody kultywowane przez pokolenia. Klany lekarzy, muzyków, malarzy, ludzi pochłoniętych zdobywaniem szerokich horyzontów. Dziadek wychował ojca na prawnika, czyli zaszczepił w nim swoje pasje, ojciec przekazał córce swoje umiejętności i zamiłowania, nauczył czytania, pisania, spójnego myślenia.

*

Obrona rozsądku nie należy do mocnych stron naszej współczesności. Coraz powszechniej nasza rzeczywistość ma strukturę płynną i niestabilną. Konsystencją przypomina papkę, wrażeniową melasę, a do przedstawiania papkowatych poglądów, służy język niekonkretny i mętniacki. Tymczasem tak z językiem, jak logiką jego przekazu, nie uchodzi wdawać się w targi z łatwizną.