TATR
Wysokie góry, ponad chmurami,
Tatry, co w słońcu się mienią złotem,
Ich szczyty w ciszy, niepokonane,
Z wiatrem tańczą, niosąc oddech swój w dal.
Kamienie tu milczą, ale mówią sercu,
Bo każda ścieżka ma swój ślad, swoją historię,
Przez doliny, przez lasy, przez krystaliczne potoki,
Tatry to miejsce, gdzie rodzi się wolność.
W górach zima jest biała, jak śnieżna pościel,
Latem kwiaty tańczą na halach w radości,
I zawsze, gdy stoisz na szczycie, czujesz
Potęgę natury i piękno tej przestrzeni, co wznosi serce ku niebu.
Tatry – dla każdego marzyciela,
Góry, które inspirują do wielkich czynów,
I choć niełatwo zdobywać ich szczyty,
To na końcu czeka nagroda – widok, który zapiera dech w piersiach.
Komentarze (2)
Dlaczego niepoprawny tytuł?!
juz tu "tańce z wiatrem bywały" w różnych odmianach ale żeby "szczyty górskie tańczyły z wiatrem" :) "niosąc swój oddech w dal" - tego jeszcze nie było. hop hoop!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania