Te serca wielkie...
Te serca wielkie
Straciły pamięć.
Drogą przez ciernie
Idą daremnie
Łamiąc się w pół.
Te Serca maleją-
Ból poczuł ich smak.
Pamiętać mogą
Miłości swej znak-
Ranę na ranie.
Te serca płaczą
Poharatane.
Cierpiąc w ciszy,
Tuląc tęsknotę,
Krwawią ich rany.
Komentarze (3)
Banalny wierszyk.
Te Serca maleją-
Ból poczuł ich smak.. nie wiedziałam, że ból może poczuć smak, myślałam zawsze, że to serce odczuwa ból...
Dla Twej informacji: Serca były wielkie. W drugiej strofie 'serca maleją', ponieważ zagościł w nich ból. Ból poczuł ich dobry smak - człowieczeństwo, miłość. Zabrał je i zastąpił sobą, stąd też maleją, gdyż ich wielkość wynikała z tego jakie były pierwotnie- kochały i czuły.
Ból poczuł smak serduszek
bo serduszka to górka okruszek
Ból lubi serduszka
Więc tam zamieszkał
I żywi się nimi
Ból jest chciwy.
szmutne, aż mi serduszko krwawi.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania