Teatr

jeśli mam z tobą dzielić wspólne niebo

podzielmy też przeszłość na pół

zabierzesz oprócz każdej pieszczoty

ostatni dopalony papieros

którego sam zapach powodował ostre mdłości

każdy mimowolny grymas ust

przy którym czoło marszczyło się

nie od trosk lecz zdziwienia

płatki róż rozsypane na dywanie

szklany wazon pękający od przekleństw

rzucanych nie w przestrzeń

lecz pod moje stopy

zostawiłeś ten jeden ruch

którym zawsze poprawiam włosy

do twarzy mi w teatralnych gestach

w końcu nadal gram główną rolę

w teatrze niedomkniętych spojrzeń

zostaw uchylone drzwi