Teatr

Życie to jest teatr

Wciąż grający w jedną sztukę

Farsę pod tytułem „życie”

Komedię, sprośny żart

Gdzie człowiek jest zającem

A za nim biegnie hart

Ty przebierasz nogami

A On kłapie zębami

Role się zmieniają z biegiem lat

Nad aktorami stoi kat

Tak trwa farsa nieprzerwanie

Wygląda jak aktora katowanie

Wraz z upływem lat

Zmienia się scena, czyli świat

Lecz farsa, wciąż farsą jest

Tak to już w życiu aktora jest

Więc czasem dla uciechy

Są rzucane pożądania uśmiechy

Słodki miłości smak

Wciąż zostawia po sobie znak

Zabawne równanie

Które ma gdzieś dodawanie

Bo gdzie dwa życia

Tam trzecie się rodzi

A widz od zmysłów odchodzi

„Jakże to tak?

To ma być życie?

To ma być świat?”

A Ja im na to „Tak”

„Takie jest życie

Taki jest świat

I Ja mam rolę do zagrania

Złożoną z aktorów zabijania

Bom Ja Kat

Taka ma rola

Taki mój świat”