Temperatura po wyjeździe
Twój wyjazd zostawił ciszę,
w pokoju zostało echo Twojego oddechu.
Na stole jeszcze ciepła kawa,
a pustka już szczelnie wypełnia przestrzeń.
Zbieram myśli,
układam przyszły dzień –
już bez Twoich sugestii i obecności,
po chwili zamkniętej przed momentem,
tak bogatej w ruch i gesty.
Sprawdzian tego, co trwałe.
Przyszedł czas próby:
Twoje plany a moja stabilność.
Reszta to tylko ślad życzeń i zapach róży.
Nie zamykam okna – to, co zaiskrzyło, nie boi się wiatru.
Komentarze (1)
Nawet mi się podoba. Co prawda balansuje na pograniczu prozy poetyckiej i poezji ale jest w nim stabilny klimat. Środek niemal publicystyczny, prozaiczny: „Zbieram myśli, układam przyszły dzień – już bez Twoich sugestii i obecności (...) Przyszedł czas próby: Twoje plany a moja stabilność”. „Zbieram myśli, układam przyszły dzień – już bez Twoich sugestii i obecności (...)" Przez to przegadanie chwieje płynnością rytmiczną. Trochę w nim wytartych sformułowań: pustka szczelnie wypełnia przestrzeń”, „zbieram myśli”, „zapach róży”, „czas próby” ale pointa jest piękna: "Nie zamykam okna - to, co się zdarzyło, nie boi się wiatru."
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania