ten czas nie zapomina nas
jutra nie czekam
znajdzie mnie samo
jak ujście rzeka
na przekór planom
żyć się nie boję,
wszak życie to ja,
nie szukam rojeń,
przychodzą we snach.
choć go nie chciałem
to nim zakończę,
słabnącym ciałem
pożegnam słońce.
nie szukam jutra
w bajkach go pełno
z, dziś, dobrze mi być
i jemu ze mną
Komentarze (2)
Bardzo lubię Cię czytać w takiej lirycznej odsłonie😉😊miłego dnia
Witaj:)
Liryka... może zatrzymać, ale do tego potrzeba przede wszystkim stosownego nastroju.
Kiedyś było tego ho, ho, a nawet więcej.
Dzisiaj odmiennie: nie glowa, a ręce wyrabiają się częściej.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania