Poprzednie częściteraz wiem

teraz wiesz

miłość zakwita zawsze bielą

białe pąki jasne myśli

płatki sadem niesie wiatr jak marzenia

brązowe wypustki trzymają rękojeści

szare spękane matczyne dłonie

kiełkuje zielonym listkiem

mądrość ukryta na niezdobytych szczytach

zielone łąki przy rowach kwiaty

napasę wzrok przez szkiełka

niosę w ręku zamknięty świat

byśmy nie zgubili się wśród miliarda traw

na koniuszku języka uczuciem napawam

nasycony niczym listek lakmusowy

 

teraz wiesz że zaufanie

buduje się na szczęściu

by je nieść każdego dnia

chleb powszedni światłem ciała

dusza nocą widzi sen

świt przegania koszmary

budzi szczęścia łyk spragniony

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 3

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Sońka wczoraj o 5:22

    Piękne, abstrakcyjne i przez to niemal magiczne! Bardzo głęboki i poruszający wiersz, pokazujący wrażliwość autora. Gratuluję talentu 🌺 Dziękuję i zapraszam do lektury poezji na moim profilu)

  • Sokrates wczoraj o 12:01

    Potwierdzam powyższe. Jestem zachwycony na maxa.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania