"Też jestem potworem"
Wskrzeszony naprzeciw wszystkim innym
demonie uwięziony w klatce sumienia
słyszę jak szepcesz o minionej potędze
czuję jak wzrasta moc twojego imienia.
Upadły symbiont do głosu chce dopuścić zemstę
ból przelać poprzez roztrzęsione ręce
coraz słabiej ogniwa pętają potwora
potępieńczym krzykiem rozrywając atmosferę.
Niewiele potrzeba do mutacji w zepsutym świecie
wszechobecny chaos jawnie moralność opluwa
fałszywy autorytecie łechtający wybujałe ego
jak się nieprawość w demokracji poczuwa?
Choć gdzieś na końcu tego grajdołka tunelu
kaganek miłości jeszcze się chyboce
to jednak urosło poczucie nieprawego celu
zdrady co krwi z serca pewnikiem utoczy.
(Saalar z Oradei
09.10.2024r.)
Komentarze (10)
Może i utoczy a może i nie? Archaiczny język kompletnie nie służy temu wierszowi. Zamiast refleksji budzi rozbawienie. :(
Dokładnie... rozbawienie. Patosu tu tyle, że kilka wierszy można nim obdzielić i jeszcze dużo zostanie.
Po co to pisać takie bzdety? Niepojęte...
Trudno . Piszę co czuję i nieoglądam się za siebie. Na tym polega wolność tworzenia.
A co to za wolność jak Ty w niewoli zmierzchłych epok?
Widzę, że tolerancji to tu próżno szukać.... Nie szkodzi. Kamila Cypriana Norwida też dopiero po śmierci doceniono. Miłego dnia.
Oczekujesz tolerancji dla kopiowania dawnych stylów?
Cześć. Mam pytanie - czy chcesz tworzyć wiersze w tradycyjnej formie rymowanej? Bo jeśli tak, to powinieneś pomyśleć o rytmie i rymie. Treść jest najważniejsza, ale forma nie może być zaniedbana.
Pozdrawiam 🍀
Pisałem kiedyś wyłącznie rymowane i to rym przeplatany był nawet ale wtedy zarzucano mi zbytnie skupianie się na rymach zamiast treści. Pozdrawiam.
Saalar z Oradei można pogodzić jedno z drugim.
Ja tam się nie znam, ale odrobinę czegoś ma
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania