Titanic

Każdej nocy gdy cie widze, widze wtedy gówno,

i czuje cię jak nigdy, przez wieczne męki,

sunę między mętlik a migrenę,

zawsze gdy się spóźnie, tak jest,

widzisz mnie a milczysz,

jak we śnie weź mnie,

zamilcz gdy śnie,

bo śnie o tobie i wtedy dobrze jest,

lepiej niż gdy jesteś realnie,

wolę sen niż jawę,

wole śmierć niż życie bez ciebie,

więc odchodzę w sen i śnie,

śnie śnie śnie,

jak obdarty łazarz się czuje,

bo gdy przyśnisz się to ja wtedy śnię,

o nie,

o nie,

jak tak można trwać w tym śnie,

bez ciebie i bez się.