To

W samotności zawsze będę sam.

Myślałem, że znalazłem azyl,

Naiwnie wierzyłem, że jest gdzieś nirwana.

Tymczasem prawda,

Że ból istnienia muszę znosić w pojedynkę,

Dotarła do mnie niespodziewanie w słoneczną niedzielę.

To są łzy rozpaczy.

To są krople wielkiej tęsknoty za tym, co utracone.

A może za tym, czego nie było,

Czego pragnąłem, a nigdy nie otrzymałem.

Nagi, bezbronny

I jeszcze bardziej samotny

Muszę iść.

Myślałem, że TO już nie wróci.

Naiwnie wierzyłem, że będę szedł już tylko ku słońcu.

Jednak chwila słabości kosztuje zbyt wiele...