To jeszcze Wiosna

Biegła poprzez ugór

czarny i rozmiękły

wpadła na jabłonkę

aż tej pąki pękły

seledynów wstęgą

przepasana w talii

obudziła mlecze

w zardzewiałej balii

potem legła pośród łąki

trawom młodym rada

podgląda bociany

i ze słońcem gada