to lato było inne

deszczem zaskakiwały poranki. i dreszczem.

zakochana szeptałam jeszcze i jeszcze,

zapatrzeń w oczy, wariacji serca,

bo biło, bo przecież

to była miłość.

w za krótkiej spódnicy, z wiatrem we włosach.

bogata w piegi, przy tym całkiem bosa.

pięknie naiwna, nie zroszona bólem

wcale. prawdziwa,

z jutrem do dalej.

na spacery do świtu, przy księżycu mowa,

gdy uszy zatykał i często się chował,

bo pocałunki letnie rozpalały ciszę.

a on gość spokojny, widział,

nie chciał słyszeć.

nie skończę tej historii, nie rozerwę dłoni

dotąd splecionych, więc muszę obronić.

i lata, i dreszczy, i tego księżyca.

co był świadkiem miłości

i nią się zachwycał.