to nie moje, ten kamień

To nie moje, ten kamień,

Znam go, taki sam jest przez lata.

Gdzie miłość szalona i łzy

Razem się wymieszały.

Nie moje to zmartwienie,

Choć tkwiłam tam cała latami.

To kamień i ślad człowieka,

Który rys we mnie zrobił moc.

Nie moje, a moje przez chwilę.

Nie mój ten kamień i ziemi pędź,

Choć tyle gruzu w niej pochowałam.

Chciałabym żyć z wywietrzoną głową.