To w co wierzę...

Dziś to w co wierzę umiera,

Wartości nie ma realnej.

Ukrywa się w ludziach niewielu,

W rzeczywistości brutalnej.

 

Honor, uczciwość, prawda,

Odchodzą jak cienie bez słońca.

Tułają się gdzieś po kątach,

W milczeniu czekając końca...

 

Te międzyludzkie rozmowy,

Przeniosły się gdzieś do chmury.

A w oczy prawdę powiedzieć,

Odwagę ma rzadko który.

 

Szacunek, przyjaźń czy miłość,

Niemodne powoli się stają,

Dlaczego to już nie ważne,

Że one szczęście nam dają?

 

Bo ludźmi teraz targają

Zupełnie inne żądze,

Sądzą że szczęście im dają,

Bogactwo i wielkie pieniądze...

 

Choć może niejeden pomyśli,

Zbliżając się ku starości,

Nie pieniądz czyni bogatym,

Lecz nasze ludzkie wartości.

 

16.12.2024 Dariusz Dudek

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • piliery rok temu
    I to jest to, czego oczekuję od poezji patriotycznej: logicznego rozwinięcia, uzasadnienia; prostego, wyważonego języka i zgodności treści z formą. 5
  • darod rok temu
    Dzięki
  • Senograsta rok temu
    ludzie teraz nie są zbyt szczęśliwi, szczęśliwi nie dali by sobą manipulować

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania