Torebka

zatrzymałam się na moment

czas przysiadł między krokami

miałam upuścić torebkę

abyś zauważył

zgubiłam skupienie

i mądrość życiową

zbieraną jak grzyby

latami

łatwiej oddychać synchronicznie

na cztery płuca

kiedy powietrze płacze z bólu

przecinane spojrzeniami

chowając dłonie

nie schowam ucisku w żołądku

i tak go zauważysz