Torontońskie opowieści 1998
Jak co rano w Rączej Woli
wchodzę tunel jako żywo.
Znowu troszkę łeb mnie boli,
muszę szybko wypić piwo.
W barze, ach, znajome gęby,
polska wiara, miła, szczera.
Zaraz do nich szczerzę zęby,
no i proszę o pilznera.
Tytoniowy dym mnie pieści,
nadstawiłem pilnie ucha .
Torontońskich opowieści
z przyjemnością sobie słucham.
Gruby Zygmunt z Mississauga,
on bosmanem był na statku,
z podnieceniem opowiada,
jak się mignąć od podatków.
Rudy Zenek ze Scarboro
chwali się, że w krótkim czasie
zrobił kaszu całkiem sporo
na hot dogach i kiełbasie.
W kącie płacze Tadek Wolski,
straszna przykrość go spotkała,
no bo właśnie dzisiaj z Polski
mama żony przyleciała.
Wojtek krzyczy tylko: „Faket!”
Córka jego oto w czwartek
na zakupach była, demet,
załatwiła masterkartę.
Krzysiek nie jest zbyt bogaty,
on Rothschilda w Polsce zgrywał.
Teraz, by nadrobić straty,
w Burger Kingu gary zmywa.
Edzie humor dopisuje,
cały trzęsie się z podniety.
Jutro welfra inkasuje,
pójdzie znowu na balety.
Tomek coś Waldkowi gada
o kuzynce z Polski, Wandzie,
co rzuciła wczoraj pawia
z rollercoaster w Wonderlandzie.
Czesio z tego tylko słynie,
że na baby jak na cukier.
W Małpim Gaju, tu na Queenie,
nie przepuści żadnej z hookers.
Artur dzisiaj roześmiany,
znowu kupił czyjeś mienie.
Pewnie zrobi lots of money
na Chryslerze, nowym vanie.
Aleks robi wściekłe miny,
wczoraj był na CN Tower.
W windzie stak był trzy godziny,
no bo wyłączyli power.
Kumpel Piotra bardzo bliski,
ten w potrzebie pomóc może,
bo ze Stanów wozi łyski
i ma metę na Lejksiorze.
Aloiz spity autem pędził,
no i problem ma, cholera,
bo złapali go i spędzi
z dwa tysiące na lojera.
Romanowi ręce drżały,
na safari był i stracił.
Małpy lustro mu urwały,
a insurance nie zapłaci.
Wiesiek z żoną tak to razem
do Niagary pojechali,
lecz musieli wracać basem,
bo im Mazdę stołowali.
Waluś, góral, z bacą Wickiem,
co chowani przy Giewoncie,
lubią wypić piwo z cyckiem
i zabawić się w strip joincie.
Dziadek z Gdańska, pan Walenty
, o młodości swojej gdera,
że gazety skrawkiem zmiętym
musiał tyłek se wycierać.
Teraz młodzież nie docenia
tych luksusów, tej wygody,
że podciera im siedzenia
miękki papier zapachowy.
Doktor Marek już tam czeka,
choć zabrali mu licencję,
no i nie ma co narzekać,
zęba wyrwie ci w bejzmencie.
Witek, znachor kasy głodny,
ma pacjentek całe masy,
bo ostatnio jest tu modny,
a więc robi wygibasy.
Tak mi minął dzionek cały,
znów wiem, gdzie i kto, i komu.
Jeszcze tylko drinczek mały
i już lecę w stronę domu.
Do mailboxu tuż przy płocie
nie zapomnę zrobić wglądu.
Może przyszło bezrobocie,
czek od kochanego rządu.
Słońce pięknie znów zachodzi
nad mym miastem, nad Toronto. Emigracja nam nie szkodzi,
pijmy wszyscy na to konto.
Komentarze (4)
Toronto Blessing? Innych skojarzeń brak.
porodówka polska tylko z 1998 rokiem mi opowieścią się kojarzy 🙃 śmiechu warte te toronto blessing 😂
Ten wiersz to dziadek🤣
Oczywiście rok 1998 to dla mnie rok szczęśliwy ,urodziłam syna:-) w styczniu....
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania